|
سال پیش، Richard Feynman متخصص كوانتوم نظری و دارند جایزه نوبل، بعد رشد نیافته علم مواد را بررسی كرد. وی در كنفرانس معروف خود عنوان «آن پایین فضایی بسیار وجود دارد» گفت: «اصول فیزیك، تا آنجا كه من آن را میفهمم، برخلاف امكان ساختن اتم به اتم چیزها حرفی نمیزند» او فرض را بر این قرار داد كه اگر دانشمندان چگونگی ساخت ترانزیستورها و دیگر سازهها را با مقیاسهای كوچك، فرا گرفتهاند. پس ما میتوانیم آنها را كوچك و كوچكتر كنیم. در واقع آنها به مرزهای حقیقی خود در لبههای نامعلوم كوانتوم، نزدیك خواهند بود به گونهای كه یك اتم را در مقابل دیگری به گونهای قرار میدهیم كه بتوانیم كوچكترین محصول مصنوعی و ساختگی ممكن را ایجاد كنیم. با استفاده از این فرمهای بسیار كوچك چه وسایلی را ایجاد خواهیم كرد؟
ذر ذهن خود «دكتری مولكولی» تصور كرد كه صدها بار از سلولی منحصر به فرد، كوچكتر است و به بدن انسان تزریق میشود. این دكتر مولكولی، درون بدن برای انجام كاری، تأیید سلامتی سلولها، انجام اعمال ترمیمی و نگهداری بدن در سلامت كامل، سیر میكند. در بحبوبه؟؟؟ سالهای صنعتی، واژه «بزرگ» اهمیتی ویژه داشت. حتی رایانهها در دهه ۱۹۵۰ تمام طبقات ساختمان را اشغال میكردند. زمانی كه Feynman، نظرات و منطق خود را بازگو كرد، جهان به سوی كوچك شدن، گام برداشت.
تفكرات Marvin Minsky به اندیشههای Feynman قوت بخشید. Minsky، پدر پاینده هوشهای مصنوعی دهه ۷۰-۱۹۶۰، جهان را در تفكرات مربوط به آینده، رهبری میكرد. Eric Drexler در اواسط دهه ۷۰ Minsky را استاد راهنمای پایاننامه خود انتخاب كرد. Drexler به وسایل بسیار كوچك Feynman علاقهمند شده بود و میخواست مورد توانایی آنها را بررسی كند. Drexler در اوایل دهه ۸۰، درجه استادی خود را در رشته علوم رایانه دریافت كرده و انجمنی از دانشجویان را به دور خود جمع كرده بود. او افكار جوانان را با «نانوتكنولوژی» مشغول كرده بود. Drexler اولین مقاله خود را در مورد نانوتكنولوژی مولكولی (MNT) در ۱۹۸۱ ارائه داد. او كتاب Engin Of Creation: The coming era of Nanotechnology را در ۱۹۸۶ چاپ كرد. Drexler درجه دكترای نانوتكنولوژی را در ۱۹۹۱ از دانشگاه MIT دریافت كرد. او پیشروی طرح نانوتكنولوژی و هماكنون رئیس انستیتو Foresight و Research Fellow است.
|
![[ نمونه ]](mag/arm-g.gif)
